Popart
Net als eerder genoemde fascinaties is ook Popart van invloed is geweest op de gedachte. In een kortstondig experiment is getracht de invloed van popart op een architectonisch experiment te ontdekken. Dit heeft geleid tot een korte column over de invloed en betekenis van het begrip pop in een architectonische context.
column: gePOPt wonen
Het wonen vanuit de POP benadering behandelt de archetypen woningtypen. Het zijn die typen die alom bekend zijn en het stereotype beeld oproepen van wonen. Het is het kindertekening beeld van wonen. Het is het meest gestandaardiseerde en bekendste symbool voor het huis. Dit type is het alom herkende icoon van wonen, maar verschilt uiteraard per cultuur. Iedere cultuur heeft haar specifieke beelden en associaties bij wonen. Hierdoor zullen de archetype iconen dan ook per cultuur verschillen.
In het gePOPt wonen zijn de modulen van de woning die samen geclusterd worden tot een eenheid uiterlijk weinig gevarieerd in hun verschijningsvorm. Het gaat hier immers om het icoon beeld van wonen, en een icoon is slechts krachtig wanneer het onveranderd aanwezig is. De eenheid wordt gecreëerd door deze iconografische beelden te rangeren en componeren tot een wereld. De wereld van het gePOPt wonen.
De eerste blik schept verwarring. De verwarring in de eerste blik ontstaat door de clustering en ordening van de huid. Niet een duidelijke rij of stapeling containerwoningen, maar een wanorde en haast organisch geheel wordt gezien. Er zijn lijnen en vlakken, ruimten en nissen, lichtpunten en duisternissen, allen tegelijk. De wanorde komt voort uit de organisatie, een onnatuurlijke en onherkenbare eenheid, een spel op zich, een drie dimensionaal kubistisch schilderij is wat je ziet. Hoewel je specifieke deel elementen wel herkent, kan je ze in deze blik niet plaatsen. Het roept associaties op aan het archetype wonen.
De tweede blik schept herkenbaarheid. Een analyserend oog maakt de eerste blik echter herkenbaar, er zijn iconen in de huid zichtbaar die doen denken aan de herinnering en de vertrouwdheid van wonen. In deze wereld is die herkenbaarheid groot, de lijnen in de wereld staan voor de alom bekende lijnen van het wonen. Het is herkenbaar en identificeerbaar, het is aan te duiden en aan te wijzen. Het is echter niet alleen herkenbaar. De beelden en lijnen tonen weliswaar een herkenbaar iets (namelijk het archetype wonen), ze zijn echter niet in hun natuurlijke staat getoond. Het is naast herkenbaar ook vervreemdend. De combinaties van allerlei herkenbare elementen in een organische rangorde ongecontroleerd lijkt. Een explosie van vormen maakt de stapeling onwerkelijk. Woonschillen en beeldvorming is wel te achterhalen, maar niet keurig en netjes, niet ordentelijk, maar chaotisch en verstrooid, als een mikado set die opeen gevallen is, een blokkendoos op een hoop geveegd. De woonelementen hangen vervreemd aan elkaar, lijken uit evenwicht te zijn, alsof ze elk moment neer kunnen vallen en los kunnen koppelen van het geheel.
Vorm vertelt echter maar een gedeeltelijke waarheid. Het is een aspect naast vele andere. Huid zegt niet alles, maar toont een beeld van hoe het zou kunnen zijn. Niets is echter zeker. Achter de herkenbare huid van archetype woningen schuilt een verraderlijke wereld vol afwijking en organisatorische desillusie.
Functioneel zijn de iconen niet vanzelfsprekend gelijk. De schil toont de schil, maar toont geen inhoud, het suggereert het slechts. Waarheid is geen waarheid tenzij het werkelijke waarheid is. Dit kom je echter niet te weten zonder functionele inhoud. Binnen het gePOPt wonen lijkt veel, maar is alle anders. Huid en schil tegenover inhoud en functie. Cosmetica en plastische chirurgie tegenover ziel en geest. Interne ruimten worden niet naar hun huid verstrooid. Niet in dezelfde eenheid althans. Naast een 'vervreemdende herkenbare' huid is de interne organisatie van eenzelfde natuurlijke tegenstelling, maar niet noodzakelijkerwijs een gelijke. Functioneel wordt het gePOPt wonen door elkaar geschud, alsof alle interne ruimten losgeweekt van elkaar zijn uit de traditie en met elastieken aan elkaar verbonden blijven. Alsof vervolgens alle ruimten uiteen gerekt zijn, en met een klap waar op elkaar botsen door de eeuwige verbondenheid van de elastieken. Alsof de cluster herclustert. De interne communicatie van de functionele betekenis wordt herzien en herwogen.
Het gePOPt wonen maakt gebruik van iconen als elementen. De iconen 'woning' worden gecomponeerd tot een ruimtelijke eenheid. Dit is vorm. De interne structuur van de eenheid ligt niet gelijk aan de ruimtelijke ervaring, maar doorbreekt deze juist. De organisatie is hedendaags en ondersteund door technologische vooruitgang maakt ze de wereld tot een unieke, een gevarieerde en diverse. Dit is functie.
Net als eerder genoemde fascinaties is ook Popart van invloed is geweest op de gedachte. In een kortstondig experiment is getracht de invloed van popart op een architectonisch experiment te ontdekken. Dit heeft geleid tot een korte column over de invloed en betekenis van het begrip pop in een architectonische context.
POP verheft de alledaagse, bekende en herkenbare iconen en symbolen tot een verbijzondering. Het herintroduceert de presentatie en voert het herkenbare op als verheven realiteit.
column: gePOPt wonen
Het wonen vanuit de POP benadering behandelt de archetypen woningtypen. Het zijn die typen die alom bekend zijn en het stereotype beeld oproepen van wonen. Het is het kindertekening beeld van wonen. Het is het meest gestandaardiseerde en bekendste symbool voor het huis. Dit type is het alom herkende icoon van wonen, maar verschilt uiteraard per cultuur. Iedere cultuur heeft haar specifieke beelden en associaties bij wonen. Hierdoor zullen de archetype iconen dan ook per cultuur verschillen.
In het gePOPt wonen zijn de modulen van de woning die samen geclusterd worden tot een eenheid uiterlijk weinig gevarieerd in hun verschijningsvorm. Het gaat hier immers om het icoon beeld van wonen, en een icoon is slechts krachtig wanneer het onveranderd aanwezig is. De eenheid wordt gecreëerd door deze iconografische beelden te rangeren en componeren tot een wereld. De wereld van het gePOPt wonen.
De eerste blik schept verwarring. De verwarring in de eerste blik ontstaat door de clustering en ordening van de huid. Niet een duidelijke rij of stapeling containerwoningen, maar een wanorde en haast organisch geheel wordt gezien. Er zijn lijnen en vlakken, ruimten en nissen, lichtpunten en duisternissen, allen tegelijk. De wanorde komt voort uit de organisatie, een onnatuurlijke en onherkenbare eenheid, een spel op zich, een drie dimensionaal kubistisch schilderij is wat je ziet. Hoewel je specifieke deel elementen wel herkent, kan je ze in deze blik niet plaatsen. Het roept associaties op aan het archetype wonen.
De tweede blik schept herkenbaarheid. Een analyserend oog maakt de eerste blik echter herkenbaar, er zijn iconen in de huid zichtbaar die doen denken aan de herinnering en de vertrouwdheid van wonen. In deze wereld is die herkenbaarheid groot, de lijnen in de wereld staan voor de alom bekende lijnen van het wonen. Het is herkenbaar en identificeerbaar, het is aan te duiden en aan te wijzen. Het is echter niet alleen herkenbaar. De beelden en lijnen tonen weliswaar een herkenbaar iets (namelijk het archetype wonen), ze zijn echter niet in hun natuurlijke staat getoond. Het is naast herkenbaar ook vervreemdend. De combinaties van allerlei herkenbare elementen in een organische rangorde ongecontroleerd lijkt. Een explosie van vormen maakt de stapeling onwerkelijk. Woonschillen en beeldvorming is wel te achterhalen, maar niet keurig en netjes, niet ordentelijk, maar chaotisch en verstrooid, als een mikado set die opeen gevallen is, een blokkendoos op een hoop geveegd. De woonelementen hangen vervreemd aan elkaar, lijken uit evenwicht te zijn, alsof ze elk moment neer kunnen vallen en los kunnen koppelen van het geheel.
Vorm vertelt echter maar een gedeeltelijke waarheid. Het is een aspect naast vele andere. Huid zegt niet alles, maar toont een beeld van hoe het zou kunnen zijn. Niets is echter zeker. Achter de herkenbare huid van archetype woningen schuilt een verraderlijke wereld vol afwijking en organisatorische desillusie.
Functioneel zijn de iconen niet vanzelfsprekend gelijk. De schil toont de schil, maar toont geen inhoud, het suggereert het slechts. Waarheid is geen waarheid tenzij het werkelijke waarheid is. Dit kom je echter niet te weten zonder functionele inhoud. Binnen het gePOPt wonen lijkt veel, maar is alle anders. Huid en schil tegenover inhoud en functie. Cosmetica en plastische chirurgie tegenover ziel en geest. Interne ruimten worden niet naar hun huid verstrooid. Niet in dezelfde eenheid althans. Naast een 'vervreemdende herkenbare' huid is de interne organisatie van eenzelfde natuurlijke tegenstelling, maar niet noodzakelijkerwijs een gelijke. Functioneel wordt het gePOPt wonen door elkaar geschud, alsof alle interne ruimten losgeweekt van elkaar zijn uit de traditie en met elastieken aan elkaar verbonden blijven. Alsof vervolgens alle ruimten uiteen gerekt zijn, en met een klap waar op elkaar botsen door de eeuwige verbondenheid van de elastieken. Alsof de cluster herclustert. De interne communicatie van de functionele betekenis wordt herzien en herwogen.
Het gePOPt wonen maakt gebruik van iconen als elementen. De iconen 'woning' worden gecomponeerd tot een ruimtelijke eenheid. Dit is vorm. De interne structuur van de eenheid ligt niet gelijk aan de ruimtelijke ervaring, maar doorbreekt deze juist. De organisatie is hedendaags en ondersteund door technologische vooruitgang maakt ze de wereld tot een unieke, een gevarieerde en diverse. Dit is functie.