Niets ontstaat zonder reden. Elke vorm van creativiteit heeft een geschiedenis en ontstaat met een relatie naar deze geschiedenis. De gedachte die leid tot een principe wordt gevormd naar de kennis en ervaring die aanwezig is. Wat deze grondslag is en wat zij betekent zal hieronder inzichtelijk worden gemaakt door enkele beelden te tonen en te verklaren op welke wijze deze in de gedachten een rol spelen. Er zit geen logische volgorde in de genoemde fascinaties. Verschillende niveaus worden naast elkaar geplaatst, zonder dat hierbinnen een prioriteit is gesteld. Elementen uit de natuur, bestaande ontwerpbureaus, personen, en wiskundige principes kunnen hier naast elkaar bestaan zonder conflict te veroorzaken in de gedachte. Het gaat hier immers om gedachte en oorsprong voor het creatieve proces in het ontwerp. De gedachte is dan ook niet te ordenen, heeft geen eenduidige richting en is niet lineair. De gedachte fungeert als rizoom (zie Deleuze), een woekering, een stelstel van paden waarbij geen begin en eind te ontdekken valt. Sterker, alles is begin en alles is einde, en dit allebei tegelijk! Het is een vertakking, een wortelstelsel waarbij het ene beeld voorafgegaan kan worden door een ander maar ook opgevolgd kan worden door een ander Ander. Dit overzicht is hieraan verwant. Er is geen dwingend begin; het kan gelezen worden in een zelf te bepalen volgorde. Het legt geen lineair proces vast, de eerste is niet meer waard of beter dan een ander. Er is hier geen waarderingsschaal aanwezig, het is een bron van gedachten en het zijn beelden ter associatie.